Een Glanzende Carrière

'Ga je dan nu eindelijk de rockbizz in?'
Mijn moeder schurkte zich verlekkerd tegen me aan. Daar stond ik, trots als een pauw, met het zo-even behaalde middelbare school-diploma onder mijn arm. De uitreiking was nog in volle gang. Zes lange jaren had ik geploeterd voor dit diploma. Een overwinning, op mezelf en op mijn omgeving, zo voelde het. Ik keek warm van voldoening de aula rond. Ik had het gered! De wereld lag voor me open.
De rector had net het volgende groepje geslaagden het podiumpje opgeroepen toen mijn moeder weer begon. 'Je hebt nu dat diploma dat je zo graag wilde hebben, ga je dan nu eindelijk eens naar je moeder luisteren?'
Het was het eeuwige gezeur. Ik wilde veel liever gaan studeren. Fiscaal jurist leek me wel wat. Of anders econometrie. Zekerheid, een goede baan, veilige werkomgeving. Je moest aan je toekomst denken, nietwaar? Maar hoe legde ik dat aan mijn moeder uit? 'Wat bedoel je, mam?' hield ik me van de domme.
'Je weet precies wat ik bedoel!' snauwde ze kortaf.
'Eh, mam, ik denk dat ik beter eerst een studie kan gaan doen, denkt u niet?'
'Ach wat,' reageerde ze korzelig. 'Dat kan toch altijd nog!'
Ze nam een slok whisky uit haar heupflacon.
'Hier, drink leeg, het is godverdomme feest!'
'Sssst, mam. Kijk dan, iedereen hoort ons, stil nu!'
'En wat dan nog? Als je eenmaal een beroemd rockster bent kijken ze ook allemaal naar je. Geloof me, je kan er maar beter alvast aan wennen. Hier, drink op!'
'Je kan toch wel een slokje nemen om je moeder een plezier te doen?' viel mijn vader haar bij.
'Daar is nog nooit iemand slechter van geworden hoor, van een zo'n slokje'
'Maar vader, het is pas halfvier, de dag is nog maar net begonnen. En morgen begint er al vroeg een introductiedag van de faculteit. Daar kom ik graag fris voor de dag'
'Het is toch godverdomme ongelooflijk!'
Mijn moeder schreeuwde het uit.
'Jarenlang lig je krom voor zo'n loeder. Je geeft de beste jaren van je leven en als pietje bij puntje komt, wat denk je?' De hele aula keek verschrikt om.
'Nou, wat denk je?'
Gegeneerd maande ik haar tot kalmte.
'Goed, goed' fluisterde ik. 'Ik zal er nog eens over nadenken'
'Nu beloven' dreigde mijn moeder.
'En bezegelen met een flinke slok' vulde mijn vader aan.
'Vooruit dan maar' gaf ik schoorvoetend toe. 'Maar ik ga niet aan de heroïne! Als jullie dat maar weten. Ik heb ook zo mijn grenzen!'
'Ach kind, glimlachte mijn moeder tevreden, 'daar hebben we het later nog wel eens over. Alles heeft z'n tijd, zoals mijn lieve omaatje altijd zei als opa weer eens opgepakt werd'
Ze haalde als uit het niets een cadeau te voorschijn.
'Een gitaar en een enkeltje Amsterdam' sprak mijn vader geëmotioneerd.
'We lezen het verder wel in de bladen, jongen. Ik ben trots op je'
Ze brachten me tot de schooldeur. Ik heb ze nooit meer gezien.