Lijstjes

Ik had het natuurlijk van verre moeten zien aankomen. Als een loden hoofd na een hevige nacht. Het komt welbeschouwd nooit onverwacht. November was nog maar vaag in het vizier of de eerste aanvragen kwamen binnen.
'Lijstjes, ze maken ons zot, Meneer!'
De leukste zalen, de beste CD's, de mooiste optredens, de 'dit-jaar-helaas-niet-aan-
toegekomen-maar-volgend-jaar-lees-ik-'m-zeker-boeken-top 10'. Elk jaar weer moet alles worden vastgelegd, gekwantificeerd in ontelbare lijstjes die, samengevoegd en op juiste wijze versleuteld, weer nieuwe lijstjes opleveren. Nieuwe lijstjes die, bijeengebracht in weer grotere verbanden, weer andere lijsten opleveren. In de stille hoop uiteindelijk te komen tot het allesomvattende lijstje, dat het betreffende jaar voor de eeuwigheid schetst.
'We zijn bezig met ons dubbeldikke kerstnummer,' begint de journalist aan de telefoon onverwijld zijn plannen te ontvouwen. Aan zijn enthousiasme te horen ben ik een van de eersten die hij te pakken heeft weten te krijgen. Ik onderbreek hem bruusk, vraag of hij pen en papier reeds bij de hand heeft en dreun, zonder zijn antwoord af te wachten, het lijstje af dat ik voor deze gelegenheid al bij de telefoon had gelegd.
'De leukste zaal waar we dit jaar gespeeld hebben is de "Bouckenborgh" in Merksem, bij Antwerpen. Het verbouwde "Hedon" in Zwolle wil ik overigens graag nog even noemen als goede tweede. "Hedon" was altijd al een van onze favoriete zalen en ze hebben de verbouwing goed doorstaan.'
Nog voor de journalist iets zeggen kan ga ik door met de volgende categorie. 'De beste CD van dit jaar is ongetwijfeld "Acme" van John Spencer Blues Explosion. Door de klank, de expressie en natuurlijk de songs zelf. Verrassend ook, omdat ik de vorige platen van hun niet te teren vond, maar dit terzijde'.
Als hij een top vijf of top tien wil, hoor ik dat straks wel. Nu snel gebruik maken van de stilte aan de andere kant. 'Het optreden van de Pretenders was om meerdere redenen bijzonder voor mij. Het was zo ongeveer de laatste favoriete band die ik nog nooit live gezien had. Ik verwachtte er veel van, en veel van die verwachtingen zijn uitgekomen!'
Ik vraag me plotseling af of ik met dat boekenlijstje wel meteen door moet drukken. Naast de klassiekers als "De Gebroeders Karamazow" en "De Toverberg", die nu al jaren de 'dit-jaar-helaas-niet-aan-toegekomen-maar-volgend-jaar-lees-ik-'m-zeker-boeken-top 10' aanvoeren, is daar dit jaar "De As Van Mijn Moeder" bijgekomen. Van Frank McCourt. Schijnt schitterend te zijn. Iedereen raadt het me aan, maar ik kom er niet doorheen. Wellicht volgend jaar op vakantie.
Misschien doen ze echter dit jaar geen boeken, maar televisieprogramma's die je mee wilt nemen naar een onbewoond eiland. Weet jij veel? Er verandert gelukkig nog wel eens iets.
Ik zwijg. Natuurlijk onder de indruk van mijn voorbereiding zwijgt aanvankelijk ook de journalist. 'Eh, eigenlijk wilden we het dit jaar eens helemaal anders doen. We kijken dit jaar, het is natuurlijk 1999, terug op deze eeuw. Als je daar al een lijstje van hebt liggen, graag! Of zal ik later op de dag misschien beter even terugbellen?'