De Eerste Repetitie

'En? Heb je al iets?
Ik moest in slaap gevallen zijn want ik schrok wakker en wist een moment niet waar ik was. Johnny kwam opgewonden het kamertje binnengelopen, griste zonder iets te zeggen het kladblok van tafel en bladerde het goedkeurend door.
'Dit is een goeie, dit is ook wel wat, hmmm, nu ja, het kan ook niet allemaal goed zijn.'
Hij stopte het kladblok in zijn aktetas. Bij de deur draaide hij zich om.
'Ja, kom je nog? Ik heb een band geregeld. Over een uur is de eerste repetitie van "The Hooligans Of Love", de nieuwe band van Jimmy d'Amore!'
Ik staarde hem glazig aan. 'Ik ken geen Jimmy d'Amore. Wie is dat?'
Johnny lachte.
'Je zal nog veel van hem horen, jongen. Jimmy d'Amore, dat ben jij!'

De repetitieruimte was nauwelijks groter dan Johnny's kantoor, en zeker niet beter geschikt. De drummer zat in een erker en had zijn bekkens aan het plafond gehangen. Op de plek waar hij zijn standaards had willen zetten stonden twee gitaarversterkers, die op hun beurt bovenop twee enorme zangboxen stonden. Toen we binnenkwamen waren ze verwikkeld in een oorverdovende versie van "Smoke On The Water". Zo te zien vonden zij het zelf in ieder geval te gek klinken. Johnny Lightnin' kuchte theatraal.
'Jongens, dit is 'm... Jimmy d'Amore!'
Geen andere reactie dan een snerpende uithaal van de sologitaar. De drummer mepte harder en harder, zonder ook maar een moment op te kijken, en de basgitarist zwaaide met zijn lange haren wild tegen de maat in.
'Jongens, dit is 'm... Jimmy d'Amore!' probeerde Johnny nu op volle kracht. Niets. Hij schudde zijn hoofd, haalde de hoofdschakelaar om en fluisterde in de plotselinge, oorverdovende stilte,
'Jongens, dit is 'm...Jimmy d'Amore!'
Ze keken verschrikt op van hun instrumenten en keken me vijandig aan.
'Eh hallo, ik heet eigenlijk..'
'Hij heeft een beul van een strot en schrijft geweldige songs!' onderbrak Johnny me. 'Stukken beter dan die kwezel die jullie tot voor kort hadden.'
'Die hadden we ook via jou'
'Zal mij benieuwen'
'Laat maar wat horen' doorbrak de gitarist het gemopper.
'Doe "Too Poor To Be Cheap" maar' fluisterde Johnny me in mijn oor.
'Maar..'
'Nu!'
Ik kuchte en zong met trillende stem.

Too poor to be cheap
That's what my mama said
Too poor to be cheap
Just me and my strat
But Mama, look through your window tomorrowmorning
'Cause my sun is rising
Your son is gonna be a star

'En dan zo'n pwieoewie-gitaarsolo d'r achteraan ofzo.'
'Laat de muziek maar aan ons over,' zei de drummer terwijl hij dreigend zijn stokken pakte.
'Kunnen we niet beter in het Nederlands zingen?' de bassist hing zijn bas om en plugde in. 'Ik begrijp er geen hout van.'
'Maar My Mama said rijmt op strat, en Mijn Moeder zei niet'
'Dan leen je twee geeltjes van Johnny en koop je een gitaar van inferieure makelij!' zei de gitarist.
Johnny schudde verschrikt zijn hoofd.
'Grapje!'
Iedereen lachte, ik ook. De band was geboren.