RECENSIE 'KECKS LIVE: MEER! MEER! MEER!'
MUSIC MAKER (Jan van der Plas, 1989)

Wat doet een slimme band wanneer er sprake is van een artistieke stilstand? Een live-LP maken, liefst een dubbele! Ook in de Tröckener Kecks zat het afgelopen jaar weinig progressie. De trots van Amsterdam maakte in 1985 met de LP 'Betaalde Liefde' een klassieker in de Nederlandstalige pop, een plaat in dezelfde orde als 'Voor De Overlevenden' (Boudewijn de Groot) en 'Virus' (Doe Maar). De opvolger 'Eén Op Eén Miljoen' was met een half uur zuivere speeltijd al verdacht kort en op het in '89 verschenen 'De Jacht' werd pijnlijk duidelijk dat het verzinnen van andersoortige nummers de groep moeilijk afgaat. Hoogste tijd dus voor een adempauze, die nu wordt gevuld met de live-plaat 'Meer! Meer! Meer!'. Slechts weinigen zullen de Kecks dit tussendoortje kwalijk nemen, want de groep is nog altijd een opwindende live-band en het is altijd leuk om van een leuk concert een souvenir te hebben. Voor de opnamen van 'Meer! Meer! Meer!' speelden de Tröckener Kecks twee avonden achter elkaar in het 'LVC' in Leiden. Voor de opnamen werd de mobiele 24-sporen studio van Eurosound ingehuurd met als technici John Kriek en Michiel Hoogenboezem. Producer was zoals altijd Thé Lau. De in grote getale aanwezige fans lieten zich niet onbetuigd en hun bijdrage is hard op de plaat doorgekomen. Van een netjes gedefineerd geluid, toch al geen kenmerk van de Kecks-sound, is daardoor geen sprake, maar de plaat is er wel gezellig door geworden. De Tröckener Kecks spelen de vijftien hoogtepunten uit hun oeuvre op de manier zoals we de groep kennen: rauw, raspend en energiek, je houdt ervan of niet. 'Meer! Meer! Meer!' is vooral meer van hetzelfde, maar het smaakt nog best lekker.

HUMO (B) (Frank Vander Linden, januari 1990)

Wie zich al 's samen met Tröckener Kecks en driehonderd andere gekken heeft laten opsluiten in een krap bemeten fuifzaal, weet ongeveer wat hij van 'Meer! Meer! Meer!' mag verwachten: een warmbloedig concert, compleet met aanmoedigingskreten van zanger Rick - hij draagt zijn familienaam waardig - de Leeuw, goeie gitaren van Rob de Weerd en het geluid van openbarstende zweetklieren aan beide zijden van het voetlicht. Perfect is deze dubbelelpee geenszins, omdat a) 'Meer!' zoals alle dubbele live-elpees (behálve die van Marley en Van Morrison) een paar overbodigheden bevat, b) de Leeuw, de Peter Koelewijn van de punk, soms té hard op zijn songs gaat leunen, en c) live-dubbelaars sowieso een noodzakelijk kwaad zijn; in dit geval een variant op de best of die een periode afsluit en vooral een geschenk voor de fans is. Maar goed, het openingssalvo 'Vanavond Voor Altijd'/'Wacht Op Mij'/'Dag En Nacht' is markant, 'De Jacht Is Mooier Dan De Vangst' en 'Nu Of Nooit' blijven in om het even welke versie mini-klassiekers en 'Achter Glas' kent een uitgesponnen maar spannend verloop. Als een goed rockoptreden een soort Heilige Mis is, dan is dit een aardig gebedenboekje. Of zoiets.